ઇન્સાન બનકર કે ઇસ જગતમેં આયા ઇન્સાનિયત કો હી મૈં ભૂલ ગયા દૌલત કિ નશમેં પ્રભુકી ભક્તિકો ભૂલ ગયા તૂને મોકા દીયા પ્રભુ મૈં ખુદ હી ભટક ગયા જબ નશા ઊતરા તબ જાનેકા વક્ત હો ગયા માનવી બેઠોબેઠો જન્મનાં વર્ષ ગણે છે ને મૃત્યુ બેઠાબેઠા કફનના તાતણા જોડે છે